Wicca

Wicca (of hekserij) is een natuurreligie en een mysterietraditie. Wicca wordt ook wel de Oude religie genoemd, omdat ze voor een deel gebaseerd is op oude, prechristelijke Europese natuurreligies, zoals die van Kelten en Germanen. Heksen beleven hun religie alleen, of in kleine groepen, covens van maximum dertien mannen en vrouwen. Ze beschouwen de natuur als bezield en de uiting van het goddelijke. Dit goddelijke wordt vereerd in de vorm van een God en een Godin. De Godin vertegenwoordigt het vrouwelijke in de wereld, en wordt ook wel archetypisch verbonden met de Aarde en de Maan. De God geeft de mannelijke krachten in de wereld weer, de kracht die de cyclus van de aarde telkens opnieuw in gang brengt. Deze wordt verbonden met de Zon. Door het samenspel van deze polaire goddelijke krachten ontstaat het leven en onze wereld. Dit is de dans van de God en de Godin doorheen het wiel van het jaar.  

De heksen kennen hun goden niet bij één naam. In verschillende tradities worden dikwijls verschillende namen gebruikt, waarbij zij zich laten inspireren door oude religies, zoals bv de Keltische of Egyptische. Welke naam de heksen ook geven aan de God en de Godin, voor hen zijn alle goden, ook die van andere religies, verschillende uitingen van het goddelijke.
Wicca's geven hun religie vorm door het vieren van jaarfeesten (sabbats, gebaseerd op de cyclus van de zon ) en volle manen ( esbats ).

Wicca is een religie zonder dogma’s, zonder centrale organisatie. Het is geen bekeringsreligie en geen openbaringsreligie. Men heeft geen heilig boek, er is geen hiërarchische structuur, een heks gaat ervan uit dat eenieders pad evenwaardig is. Elke coven is autonoom en heeft haar eigen manier van werken en haar eigen rituelen.

Binnen wicca bestaan er heel wat verschillende tradities, waarvan de Gardneriaanse, de Alexandrijnse, de Dianics en de Faeries de bekendste zijn. De meeste wiccatradities zijn inwijdingstradities, wat betekent dat je een inwijding ondergaat om in de coven opgenomen te worden.